progresja

Temat: potrzebuje pare wierszy!!!!!!!!
Witam!
Na dzisiaj koniecznie potrzebuje wiersze:
K.K. Baczyński "Rodzicom"
T.Różewicz: Lament, Spadanie, Bez, Wygasniecie absolutu, MOja poezja.
Czesław Miłosz: Oeconomia divina
T.Gajcy: Widma. III PIesn ostateczna
Jan Twardowski : Wierze, Mrowko wazko biedronko
Grochowiak: Plonaca zyrafa, Czysci, Swiety Szymon Slupnik
Bialoszewski: Szare eminencje zachwytu, O obrotach rzeczy

Za te wierszy bardzo dziekuje!!!!!!!!!

Miriam


Źródło: topranking.pl/1511/potrzebuje,pare,wierszy.php


Temat: potrzebuje pare wierszy!!!!!!!!


Witam!
Na dzisiaj koniecznie potrzebuje wiersze:
K.K. Baczyński "Rodzicom"
T.Różewicz: Lament, Spadanie, Bez, Wygasniecie absolutu, MOja poezja.
Czesław Miłosz: Oeconomia divina
T.Gajcy: Widma. III PIesn ostateczna
Jan Twardowski : Wierze, Mrowko wazko biedronko
Grochowiak: Plonaca zyrafa, Czysci, Swiety Szymon Slupnik
Bialoszewski: Szare eminencje zachwytu, O obrotach rzeczy

Za te wierszy bardzo dziekuje!!!!!!!!!

Miriam



Źródło: topranking.pl/1511/potrzebuje,pare,wierszy.php


Temat: Wiersz Różewicza


Witam

Czy ktoś może posiada tekst wiersza Tadeusza Różewicza pt. "Lament" ???
lub może znacie jakis link zeby odnalezc tekst w internecie???

Bardzo Dziękuje za Pomoc

Pozdrawiam
Aisty


http://www.literatura.zapis.net.pl/okresy/wspolczesnosc/rozewicz/lame...

pozdr. Matania


Źródło: topranking.pl/1512/wiersz,rozewicza.php


Temat: apostrofa w lamencie rozewicza
zastanawiam sie nad apostrofa otwierajaca wiersz Tadeusza Rozewicza
Lament:
"Zwracam sie do was kaplani
nauczyciele sedziowie artysci
szewcy lekarze referenci
i do ciebie moj ojcze                            - czy w latach 1944-46
ojciec Rozewicza zyl?
Wysluchajcie mnie"

na pierwszy rzut oka podmiot liryczny zwraca sie do pewnych
autorytetow - kaplanow, nauczycieli, sedziow, artystow, lekarzy,
referentow... ale co z szewcami? czy obecnosc ich tutaj pozwala na
stweirdzenie, ze jest to apostrofa do wszystkich klas spolecznych?


Źródło: topranking.pl/1512/apostrofa,w,lamencie,rozewicza.php


Temat: MOTYWY BIBLIJNE A LITERATURA POLSKA
Podziel to sobie na tematy
np. o cierpieniu, końcu świata


TO NA PEWNO UTWORY
-LEGENDA O Ś. aLEKSYM
-bOGURODZICA
-Psalmu Kochanowskiego
ZE WSPÓŁCZESNYCH
-Jan Twardowski "Św. Franciszek z Asyżu"
-Stanisław Grochowiak "Św. Szymon Słupnik"
-Lament świetokrzyski
o końcu świata
-Miłosza Piosenka o końcu świata
-Herberta też było coś ale tytułu nie pamiętam, coś w tekście o dolinie,
aniołach aha- U wrót doliny i jeszcze jedna Siódmy anioł

Do apokalipsy nawiazują: poezja barokowa,widzenie ks. Piotra w Dziadach, Nie-
boska komedia Krasińskiego, Hymny Jana Kasprowicza, Poeci międzywojnia Miłosz i
Czechowicz, poeci apokalipsy spełnionej Baczyński, Gajcy; poeci wspołcześni
Stachura (Sanctus)
Mała Apokalipsa Konwickiego


Jest wiersz Romana Brandstaettera =Biblio, ojczyzno moja
Różewicza-Syn marnotrawny

Te info mam z wkładki Biblia w pytaniach i odpowiedziach z Cogita sprzed
jakichś 5 lat
Źródło: forum.gazeta.pl/forum/w,417,22171797,22171797,MOTYWY_BIBLIJNE_A_LITERATURA_POLSKA.html


Temat: wina i kara- matura ustna
ja mialam taki temat na maturze ustnej... ale nie zadali mi zadnego
konkretnego pytania dotyczacego lektur... pytali sie cos o filozofie
epoki, dlaczego Mickiewicz w swoich utworach dotyczacych motywu winy
i kary korzystał z legend i podan ludowych; miałam tez wiersz
Różewicza "Lament" to mi kazali cos zacytowac z niego... bez sensu
poprostu;/ dostałam 14/20 pkt co daje 70% Pzdr;*
Źródło: forum.gazeta.pl/forum/w,417,79573533,79573533,wina_i_kara_matura_ustna.html


Temat: Omówić motwy Ikara w literaturze i sztuce?
Omówić motwy Ikara w literaturze i sztuce?
Witam!

Wybrałem sobie taki temat na maturę z Polskiego: Omów motywy Ikara w
literaturze i sztuce. Na poniedziałek mam oddać plan prezentacji, już go
napisałem, ale czy mogi byście mi go sprawdzić, niestety nie mam od kogo
takiej pomocy uzyskać, tym bardziej od mojej poloniski. Dlatego was Proszę o
pomoc: Oto moje wiersze:

Różewicz Tadeusz: Prawa i obowiązki. Warszawa 1998.
Naruszewicz Adam: Balon. Warszawa 1991.
Iwaszkiewicz Jarosław: Ikar. Warszawa 1971.
Herbert Zbigniew: Dedal i Ikar. Warszawa 1998.
Grochowiak Stanisław: Ikar. Warszawa 1992.
Bryll Ernest: Wciąż o Ikarach głoszą. Kraków 1978.
oraz obrazy:
Herbert James Draper: The Lament to Ikarus
Miklasiewicz Jarosław: Upadek II, Upadek III
P.P. Rubens: Upadek Ikara
Richmond William Blade: Ikar
Domenico Piola: Dedal i Ikar
Henri Emile Benoit Matisse
Marc Chagall: Upadek Ikara

A to mój plan:
link: www.tibik.nazwa.pl/Grafika/prezentacjaI.doc
niestety daję link bo nie mogłem dać tego w poście :/

Nie wiem czy wnioski są dobre?, A może zamiast pisać przy każdym utworze
streszczenie, to może pisać: krótka interpretacja?? Co byście poprawili?
Z góry wam dziękuję za pomoc! i Pozdrawiam!
Źródło: forum.gazeta.pl/forum/w,417,40670046,40670046,Omowic_motwy_Ikara_w_literaturze_i_sztuce_.html


Temat: Tadeusz Różewicz "Wyjście", Wydawnictwo Dolnośl...
Tom "Wyjście" rzeczywiście zasługuje na uznanie. Różewicz jawi się tu jako
świetny obserwator, wiersze tu zawarte stanowią często wyznanie wiary, credo,
poety; maja charakter autobiograficzny, autoironiczny, dosadny, są to swego
rodzaju testamenty. Poeta ten jednak zdążył nas do tego przyzwyczaić, począwszy
od tomików "Ocalony", czy "Lament", nie pozostaje obojętny wobec sytuacji
społecznej, przemian dziejowych, człowieka. W tomie "Regio" starał się Różewicz
ustosunkować dotzw. kontrkultury, feminizmu, postmodernizmu. W "Wyjsćiu" zaś
świetnie wyczuwa poeta blichtr, tandetę, komercyjnośc kultury masowej,
współczesnego świata. Sprzedajnośc bowiem wdarła się nawet do literatury ,
kultury wysokiej. W wierszu "Wstydzę się" pisze Rózewicz o tym, że "nad nami
rosną supermarkety z koszami pełnymi książek", wymienia następnie nazwiska:
Coelho, Rowling, King. Różewicz w tomiku tym jest poetą, któremu ciężko żyć w
świecie, który nie jest dla człowika; przytłacza go tempo dzisiejszego świata.
Świetny tomik!!!!!!
Polecam tez dramaty Różewicza: Kartoteka rozrzucona, Białe małżeństwo, Stara
kobieta wysiaduje, Akt przerywany, nadal są bardzo aktualne!!!
Pozdrawiam!
Źródło: forum.gazeta.pl/forum/w,151,24123690,24123690,Tadeusz_Rozewicz_Wyjscie_Wydawnictwo_Dolnosl_.html


Temat: Wiersz Różewicza
Witam

Czy ktoś może posiada tekst wiersza Tadeusza Różewicza pt. "Lament" ???
lub może znacie jakis link zeby odnalezc tekst w internecie???

Bardzo Dziękuje za Pomoc

Pozdrawiam
Aisty


Źródło: topranking.pl/1512/wiersz,rozewicza.php


Temat: Charakterystyka

Wojna jest stanem wyjątkowym, burzy rzeczywistość, wkracza we wszystkie dziedziny życia. Z taką właśnie sytuacją przyszło się zmierzyć pokoleniu Kolumbów. Jest to pokolenie specyficzne. To ludzie młodzi, których wybuch wojny zastaje w momencie przełomowym w ich życiu. Stoją w progu dorosłości, przed nimi przyszłość, muszą dokonać ważnych wyborów, decydujących o ich przyszłym życiu, snują plany, marzenia. Wojna odbiera im to wszystko, wkracza brutalnie okradając ich z beztroski, stabilizacji, możliwości kształtowania normalnej przyszłości.. Sytuacja ta uderza najbardziej w istoty wrażliwe, silniej i głębiej interpretujące rzeczywistość - w młodych twórców tego okresu. Poeci i prozaicy tworzą nadal, choć ich utwory są specyficzne w swej tematyce i gatunku. Tworzenie w takiej rzeczywistości jest niezwykle trudne, ale trudne nie znaczy niemożliwe. Udowadniają to m.in. Krzysztof Kamil Baczyński ,Tadeusz Różewicz. I Tadeusz Borowski. .
Utwory Baczyńskiego przepełnione są wizjami zagłady, dostrzega przede wszystkim zagrożenie człowieczeństwa.
W utworze pt. „pokolenie II” mowi o tym ze swiat trwa niezmienny , natura zyje swoim zyciem tylko ludzkosc ogarnela ciemnosc.Wojna uczy ze nie powinno być sumienia ponieważ codziennemu zyciu towarzyszy strach i bol należy także być czlowiekiem o kamiennym sercu bo tylko taki czlowiek ma mozliwosc przetrwania.Przyg się swojemu pokoleniu i warunkom, w jakich przyszło mu żyć. W wierszu dominuje nastroj smutku i grozy i mroku, gdzie emrok symbolizuje zlo, smierc i zagubienie Ludzkość nieuchronnie zmierza ku zagładzie i nie ma możliwości przeciwstawić się biegowi historii..
Tadeusz Różewicz pisze już nieco z innej perspektywy. Wierszu „Ocalony” nakreśla postać człowieka, w którego psychice wojna wycisnęła piętno. Człowiek ten nie ma możliwości wyboru, bo jakiż tu wybór: śmierć w walce czy w ulicznej łapance, śmierć od postrzału czy śmierć głodowa, cierpienie fizyczne czy tortury psychiczne. Człowiek utracił system wartości, według którego mógłby żyć. Żyje w próżni, w poczuciu bezsensu. Szuka drogowskazu. Jest pozbawiony szansy na odzyskanie równowagi wewnętrznej. Nie można żyć w świecie pozbawionym wartości, nawet, jeśli się tym wartościom zaprzecza, człowiek potrzebuje stabilizacji, bezpieczeństwa, musi podjąć trud stworzenia tego świata na nowo. Natomiast wiersz Pt, „Lament” ma forme modlitwy i zwraca się do ludzi swiata kultury i do Boga, ukazuje kontrast miedzy mlodym wiekiem a zebranymi doswiadczeniami. Wojna zmienila ludzi i okleczyla psychike zmieniajac nature ludzka w narzedzie zbrodni.
Tadeusz Borowski z kolei przedstawił w swoich utworach rzeczywistość i próbę przetrwania w obozie koncentracyjnym. Ukazuje człowieka wyniszczonego psychicznie, upodlonego. Nakreśla zachowania i postawy, które w normalnych warunkach nie miałyby miejsca. Wiersz pt „pozegnanie z maria” ukazuje obraz zycia okupywanej Warszawy oraz formy okupacyjnego które pozwalaja polakom przezyc i zarabiac pieniadze.Bezprawie uczyniono prawem a rodzaje miedzyludzie zostaly sprowadzone do kontaktow handlowych
Pokolenie Kolumbów jest pokoleniem wyjątkowym. Znalazło się w sytuacji ekstremalnej, bez przyszłości, bez szansy zrealizowania swego życia w normalnych warunkach. Wojna okaleczyła ich, odebrała najlepsze lata, a nawet życie.


Nic lepszego nie znalazłam.
Źródło: topranking.pl/926/charakterystyka.php


Temat: lektury w klasie I lo

1. J. Parandowski - Mitologia
2. Z. Kubiak - Mity Greków i Rzymian
3. Homer - Iliada, Odyseja
4. Sofokles - Antygona
5. Arystotels - Poetyka
6. Horacy - List do Pizonów
7. Tyrtajos, Safona, Anakreont - wybór poezji
8. L. Staff - Prometeusz
9. J. Lechoń - Iliada
10. S. Grochowiak - Ikar
11. Seneka - O życiu szczęśliwym
12. J. Gaarder - Świat Zofii
13. M. Środa - Idee etyczne od starożytności do średniowiecza
14. W. Tatarkiewicz - Historia filozofii
15. T. Zieliński - Starożytność bajeczna
16. A. Camus - Mit Syzyfa
17. Biblia
18. A. Kamieńska - Genesis
19. K. Iłłakowiczówna - Job
20. W. Szymborska - Psalm
21. T. Różewicz - List do ludożerców
22. Cz. Miłosz - Piosenka o końcu świata
23. M. Twain - Pamiętniki Adama i Ewy
24. Platon - Timajos
25. św. Augustyn - Wyznania
26. K. Bukowski - Biblia a literatura
27. Z. Kosidowski - Opowieści biblijne, Opowieści ewangelistów
28. Bogurodzica
29. Legenda o św. Aleksym
30. Lament Świętokrzyski
31. Gall Anonim - Kronika polska
32. Rozmowa Mistrza Polikarpa ze Śmiercią
33. Słota - O zachowaniu się przy stole
34. Pieśń o Rolandzie
35. Kwiatki św. Franciszka
36. Dante - Boska komedia
37. Dzieje Tristana i Izoldy
38. F. Villon - Wielki Testament
39. K. K. Baczyński - Gotyk
40. S. Grochowiak - Św. Szymon Słupnik
41. J. Wittlin - Stabat Mater
42. U. Eco - Imię róży
43. Fragment reguły zakonnej ojców franciszkanów
44. J. Huizinga - Jesień średniowiecza
45. J. Heers - Swięta głupców i karnawału
46. M. Rej - Żywot człowieka poczciwego, Krótka rozprawa
47. J. Kochanowski - Fraszki, Pieśni, Psalmy, Treny, Odprawa posłów greckich
48. A. Frycz-Modrzewski - O poprawie Rzeczypospolitej
49. M. Sęp-Szarzyński - Rytmy albo wiersze polskie
50. P. Skarga - Kazania sejmowe
51. �?. Górnicki - Dworzanin polski
52. G. Boccaccio - Dekameron
53. F. Petrarca - Sonety do Laury
54. F. Rabelais - Gargantua i Pantagruel
55. M. de Monteigne - Próby
56. W. Shakespear - Makbet
57. L. Staff - Lipy
58. J. Tuwim - Rzecz Czarnoleska
59. R. Rolland - Colas Bregnan
58. Erazm z Rotterdamu - Pochwała głupoty
59. Picco della Mirandola - Mowa o godności człowieka
60. A. Kamieńska - Sen człowieka epoki kopernikańskiej
61. D. Naborowski - wybór wierszy
62. J.A. Morsztyn - Lutnia, Kanikuła
63. W. Potocki - Moralia, Ogród nieplewiony, Transakcja wojny chocimskiej
64. J.Ch. Pasek - Pamietniki
65. J.Sobieski - Listy do Marysieńki
66. Molier - Świętoszek
67. Wybór angielskiej poezji metafiycznej w przekładzie S. Barańczaka
68. S. Grochowiak - Lekcja anatomii
69. E. Bryll - Zbytki polskie, Niechaj śpi pijany
70. J. Lechoń - Sejm
71. W. Szymborska - Kobiety Rubensa
72. B. Pascal - Myśli
73. Z. Kuchowicz - Człowiek polskiego baroku



Źródło: topranking.pl/937/lektury,w,klasie,i,lo.php


Temat: cienki lód przebaczania


melisa wrote:
 "wilczysko" :
widzisz, Jacku; fontanna z oczkiem zrobiona z myślą o dzieciach;
przeznaczona dla dzieci i dziecięcych zabaw. Przecież tyle razy bawiła się
radośnie cała gromadka. W najkoszmarniejszych snach, nikt z dorosłych
nie "wyśnił" ( nie przewidział), że stanie się przyczyną tragedii.


Zgoda, ale wydaje mi się, ze tekst nie dopuszcza raczej takiej
interpretacji. Wniosek: może ta animizacja nie jest potrzebna?


Właściwie wszystkie katastrofy, wypadki, nie są do przewidzenia.
Czasem miewamy przeczucia, albo sny realistyczne, a tu - nic.
Całkowite zaufanie do źródła radości i dziecięcych zabaw. Wiesz,
taka ślepota. A przecież można było zasypać, albo wogóle nie budować.
Tak to czasem nasze dobre  chęci (działania) przynoszą odwrotny skutek.
A jeśli, zmienimy na "wylśniła" to środek ciężkości winy za to
co się stało przesuwamy w kierunku fontanny.


Zastosowałaś zatem tę animizację na zasadzie skrótu myślowego; nie
dość że zastosowałaś animizację, to jeszcze posłużyłaś się tropem,
który można by podciągnąć (naciągane to z mojej strony) pod metonimię.
"Fontanna [...] nie wyśniła zdrady" oznacza zatem "dorosłym budującym
fontannę nie śniły się złe skutki". Gdzie fontanna = budowa fontanny,
nie wyśniła = im się nie śniło. To nawet podwójna "metonimia" +
ożywienie. A zatem IMO - strasznie przeciążyłaś tę linijkę,
niepotrzenie skomplikowałaś kierując się, słuszną zazwyczaj, intencją
ekonomii środków wyrazu (wyszło odwrotnie :)


A przecież to nie tak.
Czasem zaufanie, jest najgorszą z rzeczy, które się nam przytrafiają.
Wystarczy wejść na mieliznę (woda po kostki) a denata znajdują
na trzydziestym kilometrze. Brak wyobraźni. Ale już jest za późno.


Wiem, Hal. Nie czepiam się samej treści; w tym wypadku raczej formy, a
przez nią zrozumiałości tekstu. W tym wypadku po prostu poległem na
prostej - wydawałoby się - frazie i pozostało wrażenie jej nietrafności.


Nie wiem Jacku, może "nie wylśniła zdrady" jest lepszym określeniem.
Ciężar winy rozkładamy na wszystko inne; przecież i tak peelce - matce
jest ciężko, jeśli nie najciężej (bo to dziadek zrobił dla wnuków fontannę)


To nie była propozycja, raczej próba znalezienia sensu w tym
konkretnym miejscu w tekscie.


tak, z perspektywy narratora; jeśli Królowa śniegu, to dlaczego
 nie Królowa wód, skoro tak samo zamienia oddech dziecka
w bryłkę lodu. a ono cichnie, zasypia snem wiecznym, niczym
ukołysane, uśpione w ramionach matki.


Bo Królowa Śniegu bardziej się narzuca? bo zima? kontekst? Nie upieram
się przy niej. Nie śniło mi się po prostu, że to fontanna mogła objąć
ramionami i utulić; pomyślałem raczej o tej, która przychodzi w mroźne
dni, żeby zabierać dzieci i to ją uczyniłem podczas lektury podmiotem
zdania. Do takiej interpretacji nie pasowała jedynie fontanna z
oczkiem, bo ki pies? ;)


| Po
| drugie tego, że konwencja klasycyzującego trenu jest zbyt, hmm,
| pompatyczna? nieprawdziwa? nieadekwatna do dramatu? nieszczera?

narrator ma własny punkt widzenia, to nie jego osobisty dramat. nawet
nie zna szczegółów (sucha wzmianka przez telefon). ileż każdego dnia
podobnych historii w mediach. próbuje tylko przekazać wydarzenie,
bez osobistego zaangażowania. coś w rodzaju przedstawienia sytuacji;
zastanowienia, współczucia, analizy: jak i dlaczego(?).


W ten sposób tekst staje się kolejną notatka gazetową, o której
zapomina się podczas lektury następnego tekstu. Nie pytaj mnie
dlaczego tak jest. Nie potrafię naprawić świata. Dlaczego zdarzenie
nie jest osobistym dramatem peela, Hal, czemu? Być może wtedy zzułby
koturny i stał się przekonujący?


retoryczny dynks, powiadasz? czy ma to coś wspólnego z podkową,
ocylem, hacelem i ABS - ami? ;-)


I z przyczłapem do bulbulatora ;) Dynks jest uniwersalny ;)))


tren? dlaczego tren? to nie jest pieśń żałobna, ani lament, prędzej zarys
tragedii mającej być przestrogą: "jak niezbadane są wyroki boskie"?


Wiem, że wygląda, jakbym był nieczułym sukinsynem, ale co z tego? Wiem
o tym, wie o tym masa czytelników. Siła wierszy dotykajacych tego
rodzaju tematów (tragedii prawdziwych lub wymyślonych) polega IMO
głównie na kreacji peela, lub na pomyśle formalnym [vide choćby
'warkoczyk' Różewicza]. Sam chyba nigdy nie będę potrafił napisać
takiego wiersza, bo osunąłbym się w banał.


i jak nieuchronnie dzieją się historie, z naszym czy bez naszego udziału;
czasem poza naszymi wyobrażeniami. i jak nie udaje się niczemu zapobiec,
ani naprawić. los bywa nieubłagany. narrator ma własny punkt widzenia


Ale jest on zbieżny z punktem widzenia ogółu.


Recytowałam wiersze Broniewskiego na szkolnych akademiach.


Ja też Hal :) Ale tu pisałem o troszkę innych utworach. Mniej
akademijnych, bardziej osobistych [tomik Anka] - stąd narzucające się
i nie do końca trafne, upraszające zestawienie z Trenami.


Pamiętam je do dziś. Niosły z sobą tyle energii i siły.
Były takie jak piszesz.


:) Większość była bardzo dobrze napisana. Nawet te, które dziś wydają
się być tylkoli indoktrynacyjną papką.

w.


Źródło: topranking.pl/1514/cienki,lod,przebaczania.php